به گزارش دیار شهریار به نقل از ایسنا شاید برای خیلی از مخاطبانی که سریال «زمانه» حسن فتحی را دنبال میکنند، جای سوال باشد که این سریال چه پایانی خواهد داشت؛ به گفتهی حسن فتحی پروندهی «زمانه» با پایانبندی خاکستری و بدون حادثه بسته میشود.
بر اساس این گزارش، سریال «زمانه» قرار بود در ۵۲ قسمت ساخته شود و به پایان برسد اما حسن فتحی از سکانسهایی از این سریال صرف نظر کرد تا ریتم سریالش تندتر شود. در نهایت فتحی تصمیم گرفت این سریال را در ۴۹ قسمت به پایان برساند.
بر این اساس، سریال «زمانه» در چند قسمتی که باقی مانده قرار است ۵۰ دقیقهای باشد. این سریال به تهیهکنندگی اسماعیل عفیفه برای شبکه سه سیما ساخته شد.
به گزارش دیار شهریار به نقل از ایسنا عوامل سازندهی سریال «زمانه» در حال حاضر مشغول تصویربرداری بخشهای پایانی این سریال هستند و تصویربرداری این سریال پنجشنبه، ۲۶ بهمن به پایان میرسد.
بر اساس این گزارش، آخرین تصاویر از سریال «زمانه» در لوکیشنی بیرونی در تهران تصویربرداری میشود.
«زمانه» داستانی است دربارهی قضاوت، تاوان و بخشش؛ داستان آدمهایی که دیگران را در معرض قضاوت قرار میدهند و باید تاوان سنگین برایش بپردازند.
این سریال بیش از ۲۰ بازیگر اصلی دارد؛ حمید گودرزی، حسین محبوب، مهرانه مهین ترابی، پریناز ایزدپار، هومن برق نورد، شهرام قائدی، رویا میرعلمی، حسین مهری، آیدا فقیهزاده، تبسم هاشمی، فریبا متخصص، معصومه آقاجانی، ویدا جوان، صبا آقاجانی، حشمت آرمیده و بهنام قربانی بازیگران این سریال هستند که برای پخش از شبکه سه سیما تولید میشود.
این مجموعه تلویزیونی در حوزهی آثار اجتماعی در ۴۵ قسمت ۳۵ دقیقهای، بر اساس فیلمنامه مشترکی از کاظمیپور، جلالی و تشکری، در تهران کلید خورد و از اواخر آذر ماه به روی آنتن رفت. پخش این سریال تا اسفند ماه جاری ادامه دارد.
«اسماعیل عفیفه» راجع به تصویر ازدواج مخفیانه شخصیتهای اصلی این سریال با بازی حمید گودرزی و پریناز ایزدیار که بدون اجازه از پدر خود مخفیانه ازدواج کرد؛ گفت: به نظر من قضاوت درباره آنچه تا به حال پخش شده، عجولانه است و بحث ازدواج تازه شروع شده است.
وی ادامه داد: من در چند کار دیگر نیز با آقای فتحی همکاری داشتهام و در کارهای قبلی ما هم این اتفاقات میافتاد که برخی به عنوان نقد شروع به بیان مطالبی میکردند که از سر شتابزدگی است. این افراد نمیدانند که یک اثر یکپارچگی دارد و با دیدن چند قسمت از یک کل نمیتوان درباره آن نظر داد.
عفیفه تصریح کرد: هر فیلمساز و کارگردانی برای خلق اثرش یک مقدماتی میچینند و به یک نتیجه ختم میشود. ما هم باید مقدمات را بچینیم. در زمان پخش سریال میوه ممنوعه نیز یکسری در قسمتهای اول برخی موارد را مطرح کردند که در قسمتهای بعدی به خوبی به آن پاسخ داده شد. یا در زمان پخش سریال در مسیر زاینده رود، برخی گفتند که در این سریال حرمتها شکسته شده است درحالی که در پایان دیدیم که اینطور نیست.
وی اظهارداشت: در سریال زمانه هم میبینیم بحثی راجع به مضمون سریال شروع شده راجع به ازدواج مخفیانه دو کاراکتر اصلی. در حالی که هیچ وقت ما خلاف الگوی جامعه جلو نمیرویم و هنجارشکنی نمیکنیم.
تهیهکننده سریال زمانه عنوان داشت: من به کسانی که به این بخشهای سریال نقد دارند، توصیه میکنم که صبر پیشه کنند و بعد که سریال پخش شد دنبال نتیجه باشند. اگر پاسخ نگرفتند ما پاسخ میدهیم. آشنایی این دختر و پسر یکسری تبعات دارد و ما باید به آنها بپردازیم. من نمیخواهم داستان را لو بدهم ولی تا همین حد بگویم که همین اتفاقات نتایج دیگری در پی دارد و باید درباره کلیت کار صحبت کنیم.
عفیفه در ادامه اظهارداشت: یکی از محورهای ما توجه به اخلاقهای عمومی و هنجارهای خانوادگی است. ما روی روابط خانوادگی و اخلاقی که وجود دارد تاکید داریم و همه در کار وجود دارد. روابط دختر و پسر جزء قصه است. این روابط هم در چارچوبهای تلویزیون تصویر شده است.
وی تصریح کرد: این دو نفر برای ازدواج ابتدا از طریق خانواده اقدام میکنند که از این جا به نتیجه نمیرسند اینجا کاراکترها تصمیم به ازدوداج مخفیانه میگیرند. دختر گواهی جعلی فوت برای پدرش میگیرد. این خیلی دردناک است. هشدار خوبی است که ما به خانواده میدهیم که پدران اگر مراقب خانوادهها باشند چنین اتفاقاتی نمیافتد. طبق عرف و هنجارهای جامعه چیز بدی نشان ندادهایم و تبعاتش به خود آنها برمیگردد.
عفیفه گفت: ما از اول که کار را با آقای فتحی شروع کردیم این مضامین را در نظر داشتیم. ما به چند موضوع پرداختهایم و همانها را ادامه میدهیم. در سریال «اشکها و لبخندها» به دروغگویی پرداختیم هرچند که قالب طنز داشت ولی تصویر زشتی از دروغ نشان میداد. در سریال در مسیر زاینده رود به خشونت و غرور و لزوم بخشش میپرداختیم. در سریال زمانه نیز تلفیقی از این دو است. هم دروغ و هم خشونت و انتقام و ضرورت بخشش.
وی اظهار داشت: آگاهانه به سراغ این موارد رفتهایم و جامعه ما به طرح این مسائل احتیاج دارد. ما باید درباره اینها صحبت کنیم و هشدار بدهیم. ما خیلی روی این مضامین زحمت کشیدهایم و دوست داریم دیده شود. ما هرگز به روابط دختر و پسر و عادی سازی آنها فکر نمیکنیم. ما مضامین پیچیدهتری مد نظرمان بوده است.
